فایل سیستم ReFS چیست؟

فایل سیستم ReFS چیست؟

(Resilient File System (ReFS یک فایل سیستم است که توسط مایکروسافت برای استفاده در سیستم عامل ویندوز طراحی شده است تا بر برخی از محدودیت های فایل سیستم NTFS غلبه نماید.

مایکروسافت فایل سیستم ReFS را برای بهبود فایل سیستم NTFS، به ویژه در زمینه خطاهای اطلاعات و ظرفیت داده، توسعه داد.

اگر سیستم عامل یک خطای سیستم را شناسایی کرده و داده ها از بین رفته یا خراب شده باشند، ReFS می تواند این داده ها را بدون تأثیر در دسترس بودن آن بازیابی کند.

فایل سیستم (ReFS (Resilient File System در حال حاضر جدیدترین فایل سیستم مایکروسافت است که برای بهینه سازی دسترسی به داده ها، مقیاس پذیری موثر برای مقادیر زیاد داده ها،  و برای اطمینان از یکپارچگی داده ها از طریق اصطلاحی به نام ” resilience” برای خطاهای فایل طراحی شده است. فایل سیستم ReFS برای حل کردن مشکلات سناریوهای جدید و رشد داده ها به عنوان پایه ای برای نوآوری های آینده طراحی شده است.

فایل سیستم ReFS با ویندوز سرور 2012 معرفی شد و سپس به ویندوز 8 و آخرین نسخه های ویندوز 10 نیز اضافه شد. ReFS به مرور زمان ویژگی های جدید تری را به خود اختصاص داده که در ویندوز سرور 2016 و ویندوز سرور 2019 می توان آن را درک کرد.

در مقایسه با فایل سیستم NTFS، فایل سیستم ReFS ویژگی های کلیدی را برای بهبود ویژگی resilience در برابر خطاها، عملکرد و مقیاس پذیری داده ها معرفی کرده است. لازم به ذکر است که در تمام آخرین نسخه های سیستم عامل های ویندوز، به ویژه در سرورها، ما می توانیم به راحتی درایو های فرمت شده و پارتیشن های ReFS را ایجاد کنیم. در این مقاله قصد داریم مزایای فایل سیستم ReFS و کاربرد های آن را در اختیار شما قرار دهیم.

حال به برخی از مزایای کلیدی فایل سیستم ReFS می پردازیم :

Resilience ( انعطاف پذیری ) :

فایل سیستم ReFS ویژگی های جدیدی را معرفی می کند که می تواند به درستی خطاها را شناسایی کند و حتی خطاها را در حین آنلاین بودن اصلاح کند که به ارائه یکپارچگی و قابلیت دسترسی به داده ها کمک می کند.

Integry-stream : ReFS از checksum ها برای متادیتاها و به صورت اختیاری برای داده های فایل استفاده می کند که به ReFS اجازه می دهد به طور قابل اعتماد خطاهای فایل سیستم را تشخیص دهد.

ادغام با ویژگی Storage Spaces : هنگامی که ReFS در رابطه با یک Mirror یا فضای parity استفاده می شود، می تواند به طور خودکار خطاهای تشخیص داده شده را با استفاده از نسخه کپی داده ها که توسط Storage Space ها فراهم می شود ، برطرف نماید.

تصحیح خطا پیش از وقوع آن: ReFS علاوه بر تایید اعتبار داده ها قبل از عملیات خواندن و نوشتن ، یک اسکنر برای یکپارچگی داده به عنوان Scrubber ارائه می دهد. این Scrubber به طور دوره ای Volume را اسکن می کند سپس خرابی های پنهان شده را شناسایی کرده و شروع به تصحیح کردن این داده های خراب می نماید.

بهبود عملکرد در فایل سیستم ReFS :

ReFS ویژگی های جدید برای بارهای کاری حساس به عملکرد و مجازی سازی را معرفی می کند. بهینه سازی Tier در Real-Time ، Block Cloning و VDL های پراکنده نمونه های خوبی از قابلیت های در حال توسعه توسط ReFS می باشند که طراحی شده اند که از بارهای کاری پویا و گوناگون پشتیبانی کنند:

Mirror-accelerated parity : این ویژگی عملکرد با کارایی بالا و همچنین ذخیره سازی داده های کارآمدتری را ارائه می دهد. برای انجام این کار، ReFS یک حجم را به دو گروه ذخیره سازی منطقی تقسیم می کند، که به عنوان Tier ها شناخته می شود. این Tier ها می توانند درایوهای خود و انواع انعطاف پذیری لازم را داشته باشند، به هر سطح اجازه می دهد که عملکرد یا ظرفیت را بهینه سازد.

بهبود عملکرد برای ماشین های Hyper-V : ویژگی های جدید معرفی شده توسط ReFS به طور مشخص عملکرد بارهای کاری مجازی سازی شده را بهبود می بخشد.

Block Cloning : Block Cloning عملیات‌های کپی، فعال‌سازی سریع و عملیات‌ ادغام چک‌پوینت‌ِ  VMهای با تاثیرپایین (Low-Impact VM Checkpoint)  را تسریع می‌کند.

VDL های پراکنده : فایل سیستم ReFS به شما این امکان را می دهد تا سریع فایل ها را صفر کنید که باعث کاهش زمان لازم برای ایجاد VHD ها از دقیقه ها به چند ثانیه می شود.

Variable cluster size : ReFS از هر دو اندازه 4K و 64K cluster پشتیبانی می کند. 4K اندازه Cluster توصیه شده برای اکثر توزیع ها است، اما Cluster های 64K برای بارهای کاری بزرگ با I / O های متوالی مناسب هستند.

Scalability (مقیاس پذیری)

ReFS برای پشتیبانی از مجموعه داده های بسیار بزرگ (میلیون ها ترابایت) و بدون تاثیر منفی بر عملکرد طراحی شده است، در نتیجه مقیاس پذیری بیشتر از فایل سیستم های قبلی طراحی شده است.

موارد استفاده از فایل سیستم ReFS :

برخی از سناریوهایی که در آن استفاده از ReFS  توسط مایکروسافت توصیه و پشتیبانی می شود و مزایای بدون شک را تضمین می کند:

Storage Spaces Direct and Storage Spaces

Storage Spaces یک فناوری در ویندوز و ویندوز سرور است که می تواند به محافظت از داده ها در مقابل خرابی درایو کمک کند. این مفهوم شبیه به RAID است، اما در سطح نرم افزاری اجرا می شود. شما می توانید فضای ذخیره سازی را برای گروه بندی سه یا چند واحد با هم در یک Pool Storage استفاده کنید.

Storage Spaces Direct یک ویژگی ذخیره سازی در سمت سرور برای بهینه سازی عملکرد ذخیره سازی است. این حافظه پنهان به طور خودکار و بر اساس نوع درایوهای فیزیکی موجود است.

ReFS در این سناریوها عملکرد قابل توجهی را افزایش می دهد، به لطف mirror-accelerated parity، Block Cloning، VDL پراکنده و غیره.

دیسک های مشترک و مقصد پشتیبان گیری

این قابلیت عموما از استفاده از برنامه های خاصی که نیاز به قابلیت اطمینان و انعطاف پذیری در مدیریت داده هایشان دارند، سود می برد و می تواند ویژگی های ReFS را به طور داخلی اجرا کند. با داشتن یک منبع پشتیبان فرمت شده با ReFS، بدیهی است که مزایای امنیت داده ای در برابر هر گونه خطای احتمالی را تضمین می کند.

تفاوت بین NTFS و ReFS را در جداول مقایسه زیر در اختیار شما قرار دادیم:

تفاوت محدودیت های ReFS و NTFS

FeatureReFSNTFS
Max file name length255 Unicode characters255 Unicode characters
Max path length32K Unicode characters32K Unicode characters
Max file size35 PB (petabytes)256 TB
Max volume size35 PB256 TB

تفاوت ویژگی های ReFS با NTFS

FeatureReFSNTFS
BitLocker encryptionYESYES
Data DeduplicationYESYES
Cluster Shared Volume (CSV) supportYESYES
Soft linksYESYES
Failover cluster supportYESYES
Access-control listsYESYES
USN journalYESYES
Changes notificationsYESYES
Junction pointsYESYES
Mount pointsYESYES
Reparse pointsYESYES
Volume snapshotsYESYES
File IDsYESYES
OplocksYESYES
Sparse filesYESYES
Named streamsYESYES
Thin ProvisioningYESYES
Offloaded Data Transfer (ODX)NOYES
Trim/UnmapYESYES

ویژگی های زیر تنها در ReFS قابل دسترس اند:

FeatureReFSNTFS
Block cloneYESNO
Sparse VDLYESNO
Mirror-accelerated parityYes (on Storage Spaces Direct)NO

ویژگی های زیر در ReFS قابل دسترس نیستند:

FeatureReFSNTFS
File system compressionNOYES
File system encryptionNOYES
TransactionsNOYES
Hard linksNOYES
Object IDsNOYES
Short namesNOYES
Extended attributesNOYES
Disk quotasNOYES
BootableNOYES
Page file supportNOYES
Supported on removable mediaNOYES

نتیجه گیری :

از نوآوری های معرفی شده با ویندوز سرور 2016 و آخرین نسخه های سرور 2019، ما می توانیم برخی از جنبه های کلیدی که ReFS می تواند بهترین انتخاب ما باشد را بررسی کنیم.

Performance و مقایس پذیری قطعا یکی از نقاط قوت فایل سیستم ReFS می باشد، که قادر به مدیریت حجم زیادی از داده ها به صورت بهینه می باشد. در واقع، ReFS اجازه می دهد volume ها تا 1 Yottabyte یا 1000 میلیارد ترابایت افزایش بیابند. ReFS از حالت B+ Tree برای مدیریت ساختار فایل استفاده می کند. B+ tree در ذخیره سازی داده بسیار مفید است، زیرا مقدار زیادی از گره های Child در ساختار وجود دارد. با استفاده از اشاره گرها، B+ tree می تواند مقدار عملیات I / O را برای بازیابی یک عنصر در درخت کاهش دهد.

امنیت، یعنی این واقعیت که دیگر نیازی به ایجاد “Check Disk” وجود ندارد، از آنجا که این فایل سیستم به تنهایی می تواند با وجود متادیتاها و قابلیت های انعطاف پذیری (resilience) هر گونه مشکل خطای فایل را بررسی و اصلاح کند.

استفاده از فایل سیستم ReFS در تکنولوژی Storage Spaces و در مجازی سازی، جایی که به طور کامل از افزایش عملکرد بهره مند می شود بسیار کارآمد می باشد.

همانطور که برای محدودیت ها و یا برخی از تنظیمات که امکان استفاده از ReFS وجود ندارد، باید مشخص شود که چگونه ReFS برای قالب بندی دیسک بوت سیستم عامل نمی تواند استفاده شود. همچنین، قابلیت جابجایی دسک ها و encryption فایل سیستم توسط ReFS پشتیبانی نمی شود. تا ویندوز سرور 2016 ، ReFS قابلیت compression و deduplication را ساپورت نمی کند. هر چند این قابلیت ها در ویندوز سرور 2019 توسط ReFS معرفی شد.

Tape Library چیست؟

آشنایی با Tape Library ها

در مقاله قبل درباره ی ذخیره سازی مبتنی بر Tape مغناطیسی صحبت کردیم و قصد داریم در این مقاله شما را با Tape Library ها آشنا کنیم.

در ذخیره سازی داده ها، tape library مجموعه ای از کارتریج های tape مغناطیسی و درایو های Tape است.

Tape library ها از لحاظ هزینه و پیچیدگی بسیار متفاوت اند. یک Library معمولی شامل چندین درایو tape برای خواندن و نوشتن داده ها، دسترسی به پورت ها برای ورود و حذف tape، کد های بارکد برای شناسایی tape ها و دستگاهی برای نصب و پیاده سازی کردن کارتریج های tape است.

Tape Library ها چه کاربرد هایی دارند و چگونه کار می کنند ؟

اگر چه درایو های tape از لحاظ ویژگی ها و قابلیت اطمینان بودن بهبود یافته اند اما مفاهیم نوشتن داده ها بر tape مغناطیسی در دهه ها تغییر نکرده است.

یک Tape Library و ویژگی های آن باید با بقیه سیستم حفاظت از داده های سازمان، از جمله نرم افزارهای بکاپ گیری، سازگار باشد. فروشندگان Tape Library، لیستی از نرم افزار های پشتیبان گیری و سخت افزار هایی که سازگار با محصولات خود هستند را ارائه می دهند.

در تعیین مشخصات فنی برای یک tape library، یک سازمان به طور معمول باید چگونگی تهیه نسخه بکاپ یا بایگانی کردن داده در library را تعیین کند، از جمله اینکه فاکتورهای رشد داده را نیز مشخص کند.

درایوهای Tape برای چندین دهه جزیی از اهداف بکاپ استاندارد بود. اگرچه پیشرفت هایی در فن آوری ها، مانند درایو های دیسک با ظرفیت بالا و فضای cloud، باعث می شود که tape به عنوان یک دستگاه بکاپ کمتر کاربرد داشته باشد، اما Tape بهترین گزینه برای بایگانی کردن داده ها است. به عنوان مثال، (Linear Tape File System (LTFS ، یک فایل سیستم را روی یک tape library قرار می دهد و موارد استفاده از مزایای بایگانی را بهبود می بخشد.

Tape Library چیست

Tape Library چیست

یک شرکت بزرگ اغلب از یک  tape library به عنوان یک هدف بکاپ ثانویه یا بایگانی کردن داده ها استفاده می کند.( نه به عنوان بکاپ اولیه )

مزایا و معایب tape libraries

هزینه یک tape library به طور کلی کمتر از سیستم های دیسک یا فلش است. قابل ذکر است که دیسک ها هزینه بالایی دارند و برای بایگانی کردن مناسب نیستند.

Tape ها مداوم تر و نسبت به آسیب پذیری مقاوم ترند. در وضعیت Tape ، disaster recovery یک ابزار مفید برای بازیابی اطلاعات است.

Encryption برای امنیت داده ها در tape library ها نیز ارائه شده است. وقتی که tape ها خارج از مراکز داده قرار می گیرند Encryption بسیار مهم است ، زیرا این اطلاعات در صورت از دست رفتن یا دزدیده شدن tape ، توسط Encryption محافظت می شوند.

Tape library ها حاوی ظرفیتی برای مقادیر عظیمی از اطلاعات است که به ندرت به دسترسی به آن ها نیاز داریم و یا اطلاعاتی که تغییر می کنند. به عنوان مثال، یک tape کارتریج LTO-7 تا 6 ترابایت (TB) ظرفیت Native یا 15 ترابایت (TB) فضای فشرده شده را نگه می دارد. شرکت ها اغلب برای بایگانی کردن دراز مدت از tape استفاده می کنند. بازیابی داده ها از یک بکاپ بزرگ در tape library می تواند در واقع سریع تر از بازیابی اطلاعات از cloud باشد.

اگرچه LTFS سیستم های بایگانی و دسترسی را بهبود داده است، اما یک tape library می تواند با سرعت های دسترسی سایر تکنولوژی ها مانند دیسک سازگار نباشد. به دلیل ویژگی ذاتیِ  tape ها در دسترسی ترتیبی به اطلاعات آن ، کاربر برای دسترسی به مکانِ داده ای خاص باید Tape را به گردش در بیاورد.

Tape library ها می توانند پیچیده شوند و نیاز به مدیریت توسط نرم افزار بکاپ گیری سیستم داشته باشند. پشتیبانی نیز می تواند نگران کننده باشد. همانطور که فناوری ها توسعه می یابد، سازمان باید اطمینان دهد که tape library ها آن سازگاری لازم با تمام اجزای دیگر را دارا هستند. به عنوان مثال، درایوهای tape قدیمی ممکن است با یک library جدید کار نکند.

مقایسه Tape library در مقابل درایو  tape و در مقابل autoloader

Tape library ها و Autoloader ها با چندین tape به طور خودکار بکاپ گیری و یا بایگانی کردن را انجام می دهند. Tape Library ها قابلیت های بیشتری نسبت به Autoloader ها ارائه می دهند، اما اغلب گران تر هستند و همچنین پیچیده تر هستند زیرا دارای درایو های tape بیشتری می باشند.

یک Tape Autoloader از یک درایو tape تک برای بکاپ گیری و بایگانی کردن استفاده می کند.tape بکاپ Autoloader ها، مبادلات tape خودکار و قابلیت اطمینان بیشتری را نسبت به یک درایو جداگانه ارائه می دهد، اما همچنان ظرفیت محدودی نسبت به tape library ها دارد.

یک Autoloader Tape معمولا شامل یک درایو tape، یک tape magazine ( یک مجموعه ای از Tape های جدید ) و بازوی رباتیک است که Tape ها را بین درایو و Magazine به حرکت در می آورد.

Tape library بزرگتر و دارای چندین درایو است و بازوی tape روباتیک می تواند به همه آنها دسترسی پیدا کند و قابلیت اطمینان را افزایش دهد. به عنوان مثال، اگر یک درایو در یک fail ، Tape Library شود، library می تواند با استفاده از یک درایو متفاوت به عملیات خود ادامه دهد.

در سلسله مراتب مدیریت ذخیرۀ tape library ، library فایل هایی که دسترسی کمتری دارند را از حجم شبکه حذف می کند و آنها را به نوارهای بایگانی انتقال می دهد. tape library ها از طریق بارکد tape ها می دانند که کدام فایل ها در کدام tape قرار دارند. برای بازیابی، robotic tape loader تأیید می کند که به tape صحیح دسترسی دارد. Tape library ها دارای تراکم زیادی هستند که به لطف رباتیک سرعت دسترسی به آن ها بهبود یافته است.

مقایسه Tape library و virtual tape library و disk storage

VTL یک سیستم ذخیره سازی مبتنی بر هارد دیسک است. VTL طراحی شده است تا ذخیره سازی دیسک به عنوان یک tape library فیزیکی به منظور تهیه نسخه بکاپ از نرم افزار باشد. همانند tape فیزیکی، داده ها به ترتیب به یک VTL نوشته می شوند، اما می توانند سرعت بیشتری در نوشتن و خواندن داشته باشند ، زیرا بر روی دیسک قرار دارند. Tape library های مجازی برای تهیه بکاپ و بایگانی کردن نیز استفاده می شوند.

VTL ها و بکاپ گیری دیسک به دیسک اغلب همراه با data deduplication هستند. هر دو تکنولوژی به طور معمول به یک سرور رسانه بکاپ متصل می شود که آنها را مدیریت می کند.

فروشندگان ، محصولات و طراح های tape library

StorageTek – در حال حاضر بخشی از اوراکل است – به طور گسترده ای با اختراع اولین Library ها برای رسیدگی به Tape تاثیر زیادی در این نوع تکنولوژی داشتند.

پیشرفت های اخیر از فروشندگان tape library ها عبارتند از:

در سال 2011، IBM پشتیبانی LTFS را به tape library ها اضافه کرد. IBM فناوری LTFS را اختراع کرد و اولین فروشنده بود که آن را در library ها پشتیبانی می کرد.

در سال 2012، اوراکل اولین library مقیاس پذیری خود، Oracle StorageTek SL150 Modular Tape Library را راه اندازی کرد، که مشتریان را قادر می ساخت تا با یک واحد ورودی شروع کنند و آن را به 900 TB ظرفیت فشرده گسترش دهند.

در سال 2014، Overland Storage سری های NEO XL را از automated tape libraries برای بکاپ گیری و بایگانی با مقیاس و تراکم بالا راه اندازی کرد. خانواده NEO XL مانند دیگر محصولات tape library ابزار Overland، پارتیشن بندی یک library فیزیکی را به library های کوچکتر امکان می دهد.

در سال 2016، Quantum  خانواده خود را در Scalar LTO tape library تجدید کرد. Scalar i3 و i6 از tape های LTO-6 و LTO-7 پشتیبانی می کند . i3 برای کسب و کارهای کوچک و متوسط طراحی شده است، که تا 3 پتابایت (PB) افزایش می یابد. i6 برای شرکت های کوچک است، تا 12 PB افزایش می یابد.

در سال 2016، Spectra Logic ارتقاء به TFinity tape library خود را، که به گفته فروشندگان ، آن را بزرگترین tape library در جهان است اعلام کرد. نسخه Exascale می تواند حاوی tape های با فرمت 53.460 LTO و 0.8 exabytes ظرفیت فشرده باشد.

سایر فروشندگان tape library شامل Dell EMC و Hewlett Packard Enterprise می باشند.

استفاده های اخیر از Tape library ها عبارتند از:

در سال 2013، تولیدات Nascar  ، Spectra Logic’s TFinity tape library را انتخاب کرد تا 180،000 ساعت فیلم ویدئویی با وضوح بالا را ذخیره می کند، از جمله ویدیوهای پخش شده و مجموع داده های مربوط به پخش.

در سال 2016، المپیک NBC، یک بخش از گروه ورزشی NBC، از محصولات Spectra tape library- TFinity و T950 – T50e استفاده کردند تا از بازیابی بازی های المپیک در Rio de Janeiro برای تهیه آرشیو و بازیابی فوری استفاده کنند.

ذخیره سازی مبتنی بر Tape مغناطیسی

تاریخچه ذخیره سازی مبتنی بر Tape مغناطیسی

در اوایل،  tape مغناطیسی به عنوان یک دستگاه ذخیره سازی اصلی استفاده می شد. هنگامی که تکنولوژی دیسک ها قابلیت دسترسی تصادفی به داده ها را فراهم کردند ، نقش tape ها بیشتر به سمت پشتیبانی و بایگانی کردن اطلاعات میل کرد. هنوز صنعت هایی وجود دارد که Tape را به عنوان محل اصلی ذخیره و ضبط اطلاعات ترجیح داده اند ، مانند ضبط فیلم (به دلیل دوام آن).

tape ها، با LTO و (IBM’s Linear Tape File System (LTFS، نیاز به نرم افزار بکاپ را حذف کرده اند. LTO-1 در سال 2000 راه اندازی شد و 100 گیگابایت (GB) اطلاعات در هر کارتریج را نگهداری می کرد. از آن زمان، LTO Consortium یک نسل جدید از LTO را هر دو یا سه سال یکبار، با ظرفیت تقریبا دو برابر شده منتشر کرده است.

هنگامی که دیسک و دسترسی تصادفی آن به بازار رسید، آن را به طور عمده برای ذخیره سازی اولیه جایگزین Tape کردند. بعضی از سازمان ها، مانند رسانه ها و سرگرمی، و همچنین علوم و نظارت تصویری، به شدت از Tape مغناطیسی برای ذخیره سازی استفاده می کنند، مخصوصا برای ظرفیت های بزرگ آن. لازم به ذکر است Tape بهترین گزینه برای بایگانی کردن می باشد.
Magnetic Tape  یکی از قدیمی ترین فن آوری های ذخیره سازی داده ها است. در حالی که Tape یک سیستم ضبط خطی است که برای دسترسی تصادفی مناسب نیست به عنوان یک رسانه ذخیره سازی و بکاپ اولیه کاربرد ندارد ، به دلیل ظرفیت بالا، هزینه کم و دوام طولانی، برای آرشیو کردن مناسب است. اگر Tape بخشی از یک Library باشد، انتخاب و بارگذاری کارتریج درست در درایو Tape می تواند زمان تأخیر را افزایش دهد. Tape library ها مجموعه ای از درایوها و tape cartridges ها را به همراه کل مجموعه داده های بکاپ در خود جای می دهد. در یک بایگانی، تاخیر یک مسئله نیست. با آرشیو توسط Tape، همه چیز برای مدت زمان طولانی نگهداری می شود و زمان بازیابی سریعی وجود ندارد.

ذخیره سازی مبتنی بر Tape مغناطیسی

Tap backup عمل کپی کردن داده ها از یک دستگاه ذخیره سازی اصلی به یک tape cartridge است، بنابراین اگر یک هارد دیسک Fail شود یا خرابی در آن ایجاد شود می توان داده ها را بازیابی کرد. پشتیبان گیری از Tape می تواند به صورت دستی یا به طور خودکار و در بازه زمانی مشخصی توسط نرم افزار انجام شود.

سیستم های Tape backup نیاز هایی از قبیل بکاپ گیری از هارد دیسک موجود دریک کامپیوتر شخصی و حجم زیادی از داده های ذخیره شده را برای بایگانی کردن ( archiving ) و (Disaster Recovery (DR در یک شرکت بزرگ فراهم می کنند.همچنین Tap backup می تواند داده ها را به دستگاه های ذخیره سازی در صورت نیاز بازگرداند.

بسیاری از سازمان ها وجود دارند که از ذخیره سازی Tape مغناطیسی برای ذخیره سازی و بایگانی کردن استفاده می کنند.

  • مثلا ذخیره سازی حجم زیادی از فیلم ها که شرکت های تولید کننده ، ضبط فیلم خود را بر روی Tape انجام می دهند.

Tape ها اغلب با object storage ها با هم مرتبط می شوند تا نیاز به دسترسی به فایل با تأخیر کمتر داشته باشند. گاهی اوقات، با object storage به طور کامل مرتبط می شود.

  • Object Storage : object storage، که همچنین object-based-storage نیز به آن گفته می شود، یک رویکرد برای آدرس دهی و دستکاری ذخیره سازی داده ها به عنوان واحدهای گسسته است، به نام object. Object ها در یک مخزن ذخیره می شوند و به عنوان فایل ها درون یک پوشه درون پوشه های دیگر ذخیره نمی شوند.

مزایا و معایت Tape مغناطیسی

با افزایش حجم داده ها، نوار مغناطیسی یک گزینه قوی برای ذخیره سازی با ظرفیت بالا و ذخیره سازی طولانی مدت و بایگانی با هزینه ای نسبتا ارزان تر از دیسک می باشد.

  • Tape ها دارای مصرف پایین تری در برق می باشند.
  • Tape ها در صورت افزایش داده ها نسبت به دیگر ذخیره سازی ها کم هزینه ترند.
  • دارای طول عمر بالاتری هستند.
  • Tape ها فضای ذخیره سازی زیادی را در اختیار ما قرار می دهند.

 

افزایش در ظرفیت Tape : برنامه LTO یک برنامه مشخص برای پخش های آینده دارد و معمولا هر دو تا سه سال یک نسخه جدید را راه اندازی می کند. مشتریان می توانند با توجه به این نقشه راه ارائه شده ، بهترین راهکار را انتخاب کنند. در ادامه این مقاله تصویری از این نقشه قرار داده شده.

ذخیره سازی Tape مغناطیسی نیز به دلیل دوام آن برای بایگانی مفید است . Tape ها از نظر حوادث جابه جایی وضعیت بهتری نسبت به هارد ها دارند. در زمان ایجاد یک Disaster Recovery ، تا زمانی که Tape ها به اندازه کافی دور از مراکز داده مستقر می شوند، یک سازمان می تواند از آن ها برای بازسازی اطلاعات استفاده کنند در نتیجه Tape میتواند یکی از بهترین گزینه ها در روش های backup گیری از اطلاعات با توجه به ارائه فضای ذخیره سازی زیادی باشد.

نسخه بکاپ تهیه شده روی دیسک، معمولا در طول روز بکاپ گیری می کند، در حالی که در Tape ها اینگونه نیست – به عنوان مثال، به طور روزانه. بنابراین یک سازمان نمی تواند بر روی Tape برای آخرین نسخه بکاپ خود تکیه کند. علاوه بر این، یک سازمان باید مطمئن شود که Tape Library آن با بقیه زیرساخت های آن سازگار است.

با افزایش حملات ransomware، ماهیت آفلاین ذخیره سازی Tape مغناطیسی یک نقطه مثبت بزرگ در فروش است. یک حمله سایبری نمی تواند روی Tape های ذخیره سازی که به شبکه متصل نیست تاثیر بگذارد، زیرا آنها چیزی به نام Air Gap دارند. در این مورد، Tape حتی cloud را ، که یک پلتفرم رایج پیش از بیش برای بکاپ گیری است، زیر سوال می برد.

  • Air Gap : air gap یک اقدام امنیتی است که شامل جدا کردن یک کامپیوتر یا شبکه و جلوگیری از ایجاد یک اتصال خارجی است. به عنوان مثال، یک رایانه air gap شده که از لحاظ فیزیکی جدا شده است و قادر به اتصال بی سیم و یا فیزیکی با سایر کامپیوترها یا دستگاه های شبکه نیست.

 

به دلیل صرفه جویی در سرعت ، ظرفیت و هزینه های عملیاتی ، tape می تواند یکی از بهترین گزینه ها برای رفع مشکل بکاپ گیری از داده های ساختار نیافته باشد. tape مغناطیسی  در دوره رشد داده های عظیم بسیار جذاب است. مشتریان برای استفاده از cloud-seeding (استراتژی برای آپلود مقدار زیادی از داده ها به سرویس cloud storage است) می توانند از داده ها کپی و بکاپ بگیرند و یا بایگانی کنند.

از آنجا که بازگرداندن اطلاعات از دیسک ساده تر و دارای امنیت بیشتر می باشد و دارای مزایای استفاده از فناوری هایی مانند data deduplication است ، کاربرد بیشتری نسبت به Tape دارند. با این حال، tape هنوز یک گزینه مناسب برای بایگانی کردن  (Archiving)است و در شرکتهای بزرگ همچنان در دسترس است که ممکن است از پتابایت ها داده روی tap libraries بکاپ گرفته شده باشد.

Tape یک سیستم ضبط خطی است که برای دسترسی تصادفی مناسب نیست. اما در بایگانی، تاخیر یک مسئله کم اهمیت است.

 

Magnetic Tape  در مقایسه با disk-based backup

برای سازمان های بزرگتر که از بکاپ گیری دیسک به دیسک استفاده می کنند، Tap ها می توانند هدف بکاپ اولیه را با فراهم آوردن ذخیره داده های طولانی تر و با دوام تر از آنچه که یک آرایه دیسک می تواند توسط خود ارائه دهد، افزایش دهد.

مشتریان می توانند فرآیند بکاپ خود را با ترکیب این دو بهبود ببخشند، زیرا دیسک و Tape دارای نقاط قوت و ضعف خود هستند:

  • دیسکها معمولا قابل حمل نیستند و از مقاوت کمتری برخوردارند ، در حالی که Tape ها به راحتی قابل حمل و دارای مقاوت بیشتری نسبت به دیسک ها هستند.
  • Tape ها و دیسک ها به طور کلی قابل اعتماد هستند، اما ایجاد اختلال در یک دیسک می تواند مجموعه ای کامل از بکاپ ها را بی فایده کند، زیرا بسیاری از برنامه های بکاپ مبتنی بر دیسک، بکاپ incremental در سطح Block را انجام می دهند.
  • بسیاری از محصولات مبتنی بر دیسک به طور مداوم در طول روز بکاپ گیری می کنند، در حالی که در Tape ها اینگونه نمی باشد.

مهم است که از سیستم بکاپ گیری tape خود محافظت کنید. چندین راه برای ایجاد داده های امن بر روی Tape وجود دارد:

  • رمزگذاری داده ها
  • Tape ها را خارج از مراکز داده قرار دهیم تا از داده ها در برابر DR و یا سرقت رفتن محافظت کنیم.
  • از یک سرویس معتبر برای ذخیره سازی off-site tape استفاده کنید.
  • دسترسی فیزیکی به درایوهای Tape را کنترل کنید.

در جدول زیر مقایسه Tape با دیسک را مشاهده می کنید.

مقایسه Tape با Disk

مقایسه Tape با Disk

ارائه دهندگان Cloud برای نگهداری اطلاعات درازمدت Tape را پذیرفته اند. به عنوان مثال، Amazon Glacier دارای یک دسته ای از Tape های قوی است. گوگل همچنین Tape را برای Disaster Recovery ضمیمه کرده است – زمانی که Gmail در سال 2011 به مدت سه روز دچار مشکل شد، این شرکت سیستم را با استفاده از Tape ، اطلاعات خود را بازگردانی کرد.

پیشرفت تکنولوژی Tape / چشم انداز آینده

Tape در طول سال ها ویژگی های خود را اضافه کرده است، از جمله سه مورد عمده که در سال 2004 ارائه شد.

LTO-3، که در سال 2004 راه اندازی شد، ویژگی (write-once , read-many (WORM را اضافه کرد که یک بار داده روی Tape نوشته می شود و از پاک شدن آن جلوگیری می کند. LTO-4 در سال 2007 رمزگذاری داده ها را ارائه داد. در سال 2010 LTO-5 سیستم فایل خطی Tape را اضافه کرد که نشانه گزاری و پارتیشن بندی را فراهم می کند. همچنین تمام نسخه های بعدی LTO شامل این ویژگی ها می شوند.

LTO-8 از magnetoresistance TMN برای Head های Tape استفاده می کند که اجازه می دهد تا بیت ها در مناطق کوچکتری از رسانه ذخیره سازی LTO نوشته شوند.

LTO-8 تنها با یک نسل قبل سازگار است. LTO قبلا میتوانست تا دو نسل قبل تر Read داشته باشد و یک نسل قبل تر Write داشته باشد.

LTO Ultrium roadmap

LTO Ultrium roadmap

در اکتبر سال 2018، نقشه راه LTO به نسل 12 رسید. مشخصات ظرفیت پیش بینی شده عبارتند از:

LTO-9: 24 TB capacity — 60 TB compressed

LTO-10: 48 TB capacity — 120 TB compressed

LTO-11: 96 TB capacity — 240 TB compressed

LTO-12: 192 TB capacity — 480 TB compressed

در سال 2017، IBM و Sony گفتند که فناوری را برای بیشترین تراکم ضریب ورودی برای ذخیره سازی Tape مغناطیسی توسعه داده اند که در نتیجه ظرفیت 330 TB در هر کارتریج بدون فشرده شدن است.

فروشندگان هنوز محصولات پیشرفته را پیش رو دارند. به عنوان مثال، در سال 2018، Quantum و Veeam محصولاتی را که آنها یک دستگاه Tape همگرا نامیده اند، راه اندازی کرده است که نرم افزار حفاظت از اطلاعات Veeam را با پشتیبان Quantum ادغام می کند.

طبق گفته Iron Mountion ، ارائه دهندگان ذخیره سازی Cloud سرویس های وب Amazon  ، مایکروسافت Azure و Google Cloud Platform از Tape Library های دارای LTFS به عنوان بخشی از معماری ذخیره سازی خود استفاده می کنند.

گرد و غبار، خاک و روغن برای Tape مضر است. کاربران باید به خوبی از Tape ها مراقبت کنند. علاوه بر این، کاربران نباید:

  • سطح Tape را لمس کنید یا
  • درهای درایو را به صورت دستی باز کنید.

 

معرفی VMware Horizon Version 7.6

معرفی  VMware Horizon Version 7.6 :

نسخه 7.4 VMware Horizon در آغاز سال جاری منتشر شد و در حال حاضر VMware نسخه جدیدی از VMware Horizon منتشر کرده است: نسخه 7.6 دارای چندین پیشرفت است که در یاد داشت های منتشر شده مستند شده است و امسال یک سال واقعا فعال برای EUC و VDI بوده است. VMware همچنین VMware User Environment Manager 9.5 و VMware AppVolumes 2.14.2  را منتشر کرده است.

ویژگی های VMware Horizon Version 7.6

  • پشتیبانی از vSphere 6.5 U2
  • اضافه شدن ویژگی جدید در Horizon 7 روی VMware Cloud در AWS
  • قابلیت های جدید در Horizon Client 4.9 : برای اطلاعات در مورد ویژگی های جدید در Horizon Client 4.9، از جمله Horizon Clients Documentation ، HTML Access 4.9 را ببینید.
  • New Horizon Cloud Connector : شما می توانید از VMware Horizon 7 Cloud Connector برای مدیریت اشتراک لایسنس ها به یک گره افقی Cloud Hosted در VMware Horizon Cloud Service استفاده کنید. یک لایسنس مشترک ، نیاز به حفظ، بازیابی، یا وارد کردن دستی کلیدی برای فعال سازی محصول را حذف می کند.
  • قابلیت جدید فوق العاده، از جمله انتقال منطبق با IPv6
  • تغییر مسیر جغرافیایی: در هنگام نصب Horizon Agent روی یک دسکتاپ مجازی یا RDS Host، می توانید گزینه Geolocation Redirection را فعال کنید تا اطلاعات جغرافیایی را از سرویس گیرندگان ویندوز به دسکتاپ مجازی، دسکتاپ منتشر شده یا برنامه های منتشر شده تغییر دهید. این ویژگی همچنین نیاز به Horizon Client 4.9 برای ویندوز دارد.
  • پشتیبانی از GPU جدید : کارتهای گرافیکی NVIDIA V100 و P100 و AMD V340
  • بهبود یافتن Skype for Business
  • ارتقاء در Agent برای VDI لینوکس ، شامل پشتیبانی از Instant-clone برای RHEL 7.1 و نسخه های بعدی

این ویدیو 10 دقیقه ای توسط Hilko Lantinga را در بخش فنی Digital Workspace برای توضیح فنی و ویژگی های VMware Horizon Version 7.6 مشاهده کنید :

اگر قصد دارید محیط خود را ارتقا دهید مطمئن باشید که منابع Horizon 7 Upgrades را خوانده اید، که دستورالعمل هایی برای ارتقا از آخرین نسخه های  (Horizon View 5.3، VMware Horizon™ 6 (with View یا نسخه VMware Horizon 6 نسخه 6.1 یا 6.2 به VMware Horizon 7 را فراهم می کند.

انواع سوئیچ مجازی و نحوه پیکربندی آن ها در Hyper-V (قسمت چهارم)

در خصوص با تکنولوژی مجازی سازی در مقاله قبل آموزش ایجاد Checkpoint ها در Hyper-V را در اختیارتان قرار دادیم در این مقاله قصد داریم درباره ی انواع سوئیچ مجازی و نحوه پیکربندی آن ها در Hyper-V صحبت کنیم.

انواع سوئیچ مجازی

در ویندوز سرور 2016 همانند نسخه های پیشین، Hyper-V هنوز هم همان سه نوع شبکه را در ایجاد یک سوئیچ مجازی جدید دارد: شبکه External، Internal و Private.

شبکه External هنگامی استفاده می شود که شما می خواهید به ماشین مجازی اجازه دسترسی به شبکه فیزیکی را بدهید. اساسا یک آداپتور شبکه فیزیکی به سوئیچ مجازی اخنصاص داده می شود و Hyper-V کنترل و دسترسی بین ماشین های مجازی که در حال استفاده از شبکه مجازی و آداپتور شبکه روی کامپیوتر Host هستند را به عهده می گیرد.

Hyper-V در ویندوز سرور 2016 پشتیبانی لازم را برای آداپتورهای شبکه Wireless فراهم می کند هنگامی که یک شبکه مجازی External استفاده می شود.

هنگام ایجاد یک شبکه External ، با انتخاب Allow management operating system to share this network adapter می توانید مشخص کنید که آداپتور شبکه External را با کامپیوتر Host به اشتراک بگذارید. اگرچه این گزینه برای محیط های تست و توسعه مناسب است ولی مثالی واضح است برای زمانی که فقط یک آداپتور شبکه فیزیکی وجود دارد ؛ توصیه شده است از یک آداپتور شبکه فیزیکی اختصاصی یا یک آداپتور شبکه مجازی برای کامپیوتر Host ، و یک آداپتور شبکه فیزیکی یا یک آداپتور شبکه مجازی متفاوت در هر شبکه خارجی ، بر اساس نیازهای شبکه های هاست Hyper-V استفاده شود. برای مثال ، برای پشتیبانی از Cluster یا ترافیک Live Migration.

شبکه دوم ، با نام شبکه Internal ، ارتباطات بین تمام ماشین های مجازی را میان خودشان همچون ارتباط با کامپیوتر Host برقرار می کند. این شبکه یک آداپتور شبکه فیزیکی متصل ندارد.  وقتی که ماشین ها نیاز به دسترسی به شبکه Local و محدود دارند این شبکه برای سناریوهای تست و توسعه بسیار رایج است. همچنین یک NIC در پارتیشن Parent ایجاد می کند. به مدیران اجازه پیکربندی شبکه برای دسترسی به ماشین های متصل شده به همان شبکه Internal را می دهد.

شبکه های Private یک آداپتور شبکه فیزیکی ندارند. این شبکه تمام ارتباطات در ماشین های مجازی را محدود می کند. آن ها هنگام استفاده از شبکه Private دسترسی به Host و شبکه فیزیکی ندارند. تنها ترافیک شبکه موجود در یک شبکه Private ،  ترافیک بین ماشین های مجازی آن است.

هنگام افزودن یک سوئیچ مجازی برای چندین ماشین مجازی ، ممکن است به حدی از جداسازی بین ماشین ها نیاز داشته باشید. برای مثال ، وقتی شما یک شبکه Internal را برای 20 ماشین مورد استفاده قرار می دهید ، شما می توانید آن ها را در دو گروه 10 تایی از ماشین های مجازی قرار دهید. در یک شبکه فیزیکی ، این به عنوان (Virtual local Area Networks (VLAN شناخته می شود. اگر آداپتور شبکه فیزیکی شما پشتیبانی می کند ، شما می توانید همین کار را از طریق Hyper-V با راه اندازی تمام ماشین های مجازی با همان VLAN ID انجام دهید.

وقتی یک سوئیچ مجازی را در یک ماشین مشخص می کنید ، یک ویژگی دیگر وجود داد ، اینکه می توانید یک QoS Policy که به نام مدیریت پهنای باند شناخته می شود را ایجاد کنید. با استفاده از این ویژگی شما می توانید میزان استفاده از شبکه به ازای هر ماشین مجازی را به وسیله ی تنظیمات مقادیر حداکثر و حداقل محدود نمایید به طوری که Hyper-V می تواند مصرف پهنای باند را در زمان رسیدن به محدودیت تعیین شده مسدود نماید. یا برعکس به وسیله ی اضافه کردن یک پهنای باند بالای رزرو شده مطمئن شوید که ماشین شما یک Workload اختصاصی را بر روی شبکه در اختیار دارد.

نحوه پیکربندی سوئیچ مجازی در Hyper-V

مراحل زیر روند ایجاد یک سوئیچ مجازی جدید و راه اندازی تنظیمات معمول آن را پوشش می دهد.

ایجاد سوئیچ مجازی با استفاده از Hyper-V Manager :

  1. برای ایجاد یک سوئیچ مجازی جدید، Hyper-V Manager را باز کرده و در سربرگ Action گزینه Virtual Switch Manager را انتخاب می کنیم.

پس از کلیک روی Virtual Switch Manager، انواع سوئیچ هایی را که می توانید ایجاد کنید نمایش می دهد. بر اساس نیاز، شما می توانید سوئیچ مجازی را انتخاب کنید. نوع سوئیچ مجازی که می خواهید ایجاد کنید را بین سه گزینه External، Internal یا Private انتخاب کنید و بر روی Create Virtual Switch کلیک کنید، همانطور که در تصویر زیر نشان داده شده است:

پیکربندی External Vritual Switch

سوئیچ مجازی External اجازه می دهد تا ماشین های مجازی روی Host به سایر سیستم ها در VLAN یا شبکه سوئیچ استاندارد دسترسی یابند. تصاویر زیر ایجاد شبکه سوئیچ مجازی External در Hyper-V روی ویندوز سرور 2016 را نشان داده است.

برای ایجاد سوئیچ مجازی External آن را انتخاب کنید و روی Create Virtual Switch کلیک کنید.

در این قسمت یک نام و توضیحاتی برای سوئیچ ایجاد شده انتخاب کرده و روی OK کلیک کنید.

اکنون یک پیام هشدار برای اتصال به یک شبکه ایجاد شده را دریافت خواهید کرد روی yes کلیک کنید.

بعد از انتخاب Yes سوئیچ مجازی External جدید در بخش Virtual Switches در نوار سمت چپ ایجاد می شود می توانید روی سوئیچ مجازی کلیک کرده و و آن را بررسی کنید.

توجه: برای ایجاد یک سوئیچ External، شما یک کارت شبکه فیزیکی اختصاصی در ماشین Host دارید.

پس از ایجاد سوئیچ External، می توانید در Network Connections کارت شبکه مجازی ایجاد شده را فعال کنید.

پیکربندی ماشین مجازی برای سوئیچ External :

به Hyper-V Manager و تب Virtual Machines بروید و ماشین را برای پیکربندی سوئیچ External انتخاب کنید و روی ماشین راست کلیک کرده و سپس به  Settings بروید.

پس از انتخاب Settings ، به بخش Network Adapter بروید. در اینجا می توانید در بخش Virtual Switch ، سوئیچ External ایجاد شده را انتخاب کنید.

در حال حاضر آدرس ip ماشین مجازی **.192.168.103 را همانطور که در زیر ذکر شده، پیکربندی کنید. ماشین فیزیکی از قبل به عنوان آدرس IP متفاوت **.192.168.102 پیکربندی شده بود.

در حال حاضر شما می توانید پینگ آدرس IP  External از ماشین مجازی را بگیرید.

پیکربندی سوئیچ Private :

برای ایجاد یک سوئیچ مجازی جدید، Hyper-V Manager را باز کرده و در سربرگ Action گزینه Virtual Switch Manager را انتخاب می کنیم.

پس از کلیک روی Virtual Switch Manager، انواع سوئیچ هایی را که می توانید ایجاد کنید نمایش می دهد. بر اساس نیاز، شما می توانید سوئیچ مجازی را انتخاب کنید. نوع سوئیچ مجازی که می خواهید ایجاد کنید را بین سه گزینه External، Internal یا Private انتخاب کنید و بر روی Create Virtual Switch کلیک کنید، همانطور که در تصویر زیر نشان داده شده است:

Private را انتخاب کنید و بر روی Create Virtual Switch کلیک کنید. شما می توانید نام را تغییر دهید و بر روی ok کلیک کنید.

پیکربندی ماشین مجازی برای سوئیچ Private:

به Hyper-V Manager و تب Virtual Machines بروید و ماشین را برای پیکربندی سوئیچ Private انتخاب کنید و روی ماشین راست کلیک کرده و سپس همان تنظیماتی که برای سوئیچ external انجام دادیم اینجا نیز به کار می بریم.

در اینجا دو ماشین مجازی برای پیکربندی Private Switch ایجاد شده ، آدرس IP پیکربندی شده به عنوان 192.168.102.183 و 192.168.102.141 و آدرس ip DNS مورد نیاز نیست. پس از پیکربندی آدرس IP، شما قادر خواهید بود که ip ماشین را ping کنید.

سوئیچ internal :

پس از کلیک روی Virtual Switch Manager، انواع سوئیچ هایی را که میتوانید ایجاد کنید نمایش می دهد. بر اساس نیاز، شما می توانید سوئیچ مجازی را انتخاب کنید. نوع سوئیچ مجازی که میخواهید ایجاد کنید را بین سه گزینه External، Internal یا Private انتخاب کنید و بر روی Create Virtual Switch کلیک کنید، همانطور که در تصویر زیر نشان داده شده است:

در این قسمت یک نام و توضیحاتی برای سوئیچ ایجاد شده انتخاب کرده و روی OK کلیک کنید.

وقتی که شما یک سوئیچ Internal ایجاد کردید، می توانید آداپتور شبکه را در اتصالات شبکه فیزیکی ماشین ببینید ، همانطور که در زیر نشان داده شده است.

پیکربندی ماشین مجازی برای سوئیچ Internal:

به Hyper-V Manager و تب Virtual Machines بروید و ماشین را برای پیکربندی سوئیچ Internal انتخاب کنید و راست کلیک کرده و به setting رفته و همان تنظیماتی که برای سوئیچ های external / Private انجام دادیم اینجا نیز به کار میبریم.

برای سوئیچ Internal ما به پیکربندی آدرس IP بر روی هم آداپتور شبکه سوئیچ Internal ماشین فیزیکی و هم آداپتور شبکه ماشین مجازی در همان سری از آدرس IP نیاز داریم. سوئیچ Internal قادر به Ping کردن آدرس IP ماشین فیزیکی است. همانطور که در تصویر زیر مشاهده می کنید.

Ping از Hyper-V

Ping از ماشین مجازی

پیکربندی از طریق سوئیچ مجازی Hyper-V بسیار ساده و آسان خواهد بود. سوئیچ مجازی Hyper-V در سه مد عملیاتی گوناگون قابل استفاده است. ما بر اساس نیازهایمان میتوانیم سوئیچ مجازی را انتخاب کنیم.

 

Microsemi راه کارهای Storage Adapter را توسعه داد.

Microsemi راه کارهای Storage Adapter را توسعه داد.

Microsemi اعلام کرد که این خانواده در حال گسترش دادن آداپتورهای Adaptec Smart Storage 12Gbps SAS/SATA با دو قابلیت جدید تر SmartRAID 3162-8i و SmartRAID 3162-8i /e است.

SmartRAID 3162-8i ،با قرار دادن یک خازن فوق العاده روی آداپتور، پشتیبانی هایی را برای محافظت از داده های حافظه Cache ارائه می دهد.

SmartRAID 3162-8i / e به عنوان اولین raid adapter معتبر در صنعت با maxCrypto، کنترل کننده مبتنی بر Encryption ، است .

Cache RAID یک روش نسبتا رایج برای نوشتن داده ها در کش کنترل کننده قبل از دیسک است تا عملکرد را بهبود دهد. در حالی که این یک روش موثر است اما کاهش توان می تواند منجر به از دست دادن تمام داده ها شود. Microsemi با این محافظت از حافظه (Zero Maintenance Cache (ZMCP این مشکل را برطرف می کند. ZMCP دارای یک خازن فوق العاده است که می تواند power رساندن به کنترل کننده را ادامه دهد تا در صورت از دست دادن power ، در زمان لازم اطلاعات را به دیسک منتقل کند.  SmartRAID 3162-8i جدید با نسل ششم ZMCP همراه است که مدار پشتیبان Cache، حافظه فلش NAND و خازن فوق العاده ی قابل جایگزین ، همه را بر روی آداپتور خود ادغام می کند. داشتن ظرفیت در آداپتور می تواند فضای ارزشمندی در سرور را ذخیره کند.

با تغییر چشم اندازهای امنیتی و مقررات، شرکت ها نیازمند ابزارهای جدید برای محافظت از داده ها هستند در عین حال که انعطاف پذیری کافی برای دستیابی به نیازمندی ها را دارند. آداپتور جدید SmartRAID 3162-8i   راهکار maxCrypto CBE را به کار می بندد. این به مشتریان مراکز داده اجازه انتخاب رمزگذاری 256 بیت (XTS – Standard Encryption Standard (AES را برای هر logical volume با حداکثر کارایی می دهد که توسط SmartRAID 3162-8i /e مدیریت می شود.

ویژگی ها عبارتند از :

اتصال هشت lane از PCIe Gen 3 به Host

هشت پورت internal متصل به درایو های 12 Gbps SAS یا 6Gbps SATA ، به طور مستقیم یا از طریق یک SAS expander، با اتصال دهنده های با کیفیت بالا  SFF-8643 miniSAS.

2GB of DDR4 2100 MHz

حداکثر تا 1.45 میلیون IOPs در RAID0 4KB

پشتیبانی سخت افزار RAID برای سطوح  0/1/5/6/10/50/60/1 ADM/10 ADM

maxCache 4.0 با حداکثر 2TB کش SSD

ادغام با زنجیره ابزار Microsemi Adaptec، از جمله رابط کاربر گرافیکی MaxView Storage Manager (GUI)، ARCCONF، تنظیمات UEFI BIOS و maxView Event Monitor

دسترسی

Microsemi’s Unified Smart Storage Stack ، و همچنین نسل چهارم SmartRAID 3100، SmartHBA 2100 و خانواده محصولات SmartHBA 2100 and HBA 1100 series اکنون در دسترس هستند.

 

ایجاد ماشین مجازی در hyper-v ویندوز سرور 2016 (قسمت دوم)

نحوه ایجاد و پیکربندی ماشین مجازی در Hyper-V ویندوز سرور 2016

در مقاله قبل مقدمه ای از Hyper-V را در اختیارتان قرار دادیم. در این مقاله قصد داریم درباره ی راه اندازی Hyper-V در ویندوز سرور 2016 صحبت کنیم که شامل نصب، مدیریت، تنظیمات ذخیره سازی، پیکربندی شبکه و مدیریت از راه دور است. امتیاز راه اندازی و نصب Hyper-V در ویندوز سرور 2016 این است که میزبان ، ماشین های مجازی می باشند. بنابراین، بیایید بررسی کنیم که چگونه ماشین ها را در Hyper-V از ویندوز سرور 2016 ایجاد و پیکربندی کنیم.

ایجاد یک ماشین جدید :

ابتدا، شما باید از  Hyper-V Manager برای اتصال به میزبان Hyper-V استفاده کنید. Hyper-V Manager شامل ابزار Remote Server Administration Tools ( RSAT ؛ دانلود جداگانه ) برای سیستم عامل های کلاینت مانند ویندوز 10 ، یا در بخش Server Manager شامل Install Features از ویندوز سرور 2016 می باشد.

ابتدا به Hyper-V Manager بروید.

برای شروع، بر روی میزبان Hyper-V خود کلیک راست کرده و New> VM را انتخاب کنید.

در این قسمت ، Wizard مربوط به New Virtual Machine راه اندازی می شود.

پیکربندی را با انتخاب یک نام برای ماشین شروع کنید.

Generation های مختلف ماشین های مجازی

در مرحله بعد از شما خواسته می شود تا نوع Generation ماشین مجازی خود را انتخاب کنید. در اینجا شما دو انتخاب دارید:

Generation 1 و Generation 2 . اما این دو چه تفاوت هایی دارند؟

برای شروع، ماشین های مجازی Generation 2 تنها با Hyper-V 2012 R2 و بالاتر سازگار است. همچنین ویندوز سرور 2012 / ویندوز 8 64 بیتی و بالاتر با Generation 2 پشتیبانی می شود. بنابراین هیچ نسخه 32 بیتی از این سیستم عامل ها کار نخواهند کرد. در حقیقت، اگر یک ماشین مجازی از نوع Generation 2 ایجاد کنید و سعی کنید بوت از یک ISO  سیستم عامل 32 بیتی ایجاد کنید ، به سادگی به شما یک ارور می دهد که هیچ مدیایی برای boot نمی تواند پیدا کند. همچنین مایکروسافت در حال پشتیبانی از ماشین های Generation 2 با لینوکس است. در حال حاضر چون تمام سیستم عامل ها توسط Generation 2 پشتیبانی نمی شوند مطمئن شوید که متناسب با نیاز خود Generation ماشین ها را انتخاب می کنید. ملاحظه دیگری نیز وجود دارد: برای کسانی که در فکر انتقال یک ماشین مجازی Hyper-V از پیش ساخته شده به Azure هستند، Gneration 2 آن را پشتیبانی نمی کند.

برای سازگاری بیشتر از جمله انتقال به Azure، ماشین ها باید از نوع Generation 1 انتخاب شوند. اگر هیچ کدام از محدودیت های ذکر شده درست نیست و شما می خواهید از ویژگی هایی مانند بوت امن UEFI استفاده کنید، Generation 2 انتخاب برتر خواهد بود.

هنگامی که یک ماشین ایجاد می شود، شما نمی توانید Generation را تغییر دهید. اطمینان حاصل کنید که قبل از شروع، Generation مناسب را انتخاب کرده اید.

مدیریت حافظه در Hyper –V :

بخش بعدی پیکربندی جایی است که می توانیم حافظه را اختصاص دهیم (Assign Memory). مدیریت حافظه در Hyper-V گزینه ای با نام Memory Dynamic دارد ؛ شما می توانید یک Checkbox را مشاهده کنید که می تواند برای فعال کردن ویژگی Dynamic Memory در این مرحله انتخاب شود. اگر شما این گزینه را فعال کنید، Hyper-V با سیستم عامل ماشین مهمان در مدیریت حافظه سیستم عامل مهمان همکاری می کند.

با استفاده از ویژگی ” hot add “، Hyper-V حافظه سیستم عامل مهمان را گسترش می دهد زیرا request های مهمان در حافظه افزایش می یابد. Dynamic Memory کمک می کند تا به طور پویا و به طور خودکار RAM را بین ماشین های در حال اجرا تقسیم کند، مجددا حافظه را بر اساس تغییرات خواسته های منابع خود تقسیم می کند. این کمک می کند تا به طور موثرتری از منابع حافظه در هاست Hyper-V و نیز تراکم بیشتر ماشین استفاده شود.

هنگامی که شما انتخاب می کنید از Dynamic Memory برای ماشین مجازی خود استفاده کنید ، می توانید حداقل و حداکثر مقدار RAM را به صورت Dynamic به ماشین مجازی اختصاص داده شده، تنظیم کنید.

پیکربندی شبکه

گام بعدی در پیکربندی ماشین ما، پیکربندی شبکه است. برای اینکه یک ماشین مجازی خاص اتصال به شبکه داشته باشد، باید یک سوئیچ مجازی که متصل است، پیوست کنید. شما همچنین می توانید ماشین را در وضعیت disconnect قرار دهید؛ اتصال به یک شبکه در تکمیل پیکربندی ماشین مجازی مورد نیاز نیست. در این مثال ما ماشین را به ExternalSwitch متصل می کنیم که یک سوئیچ مجازی است که با شبکه LAN متصل است.

پیکربندی هارد دیسک

گام بعدی پیکربندی هارد دیسک است که به ماشین مجازی شما اختصاص داده شده است. سه گزینه وجود دارد که شما می توانید انتخاب کنید :

  • اگر شما گزینه “Create a virtual hard disk” را انتخاب کنید ، در واقع شما در حال ایجاد یک VHDX دیسک روی Hyper-V هاست می باشید. شما می توانید اندازه دیسک را تنظیم کنید. این مقدار در Wizard به صورت پیش فرض 127 گیگابایت است که به آسانی قابل تغییر است.
  • گزینه Use an existing virtual hard disk ، شما می توانید پیکربندی جدید ماشین خود را به یک دیسک مجازی موجود اضافه کنید. شاید شما بیش از یک فایل VHDX کپی کنید که می خواهید با پیکربندی جدید ماشین استفاده کنید. با این گزینه می توانید در Wizard به فایل VHDX مراجعه کنید.
  • با گزینه سوم – Attach a virtual hard disk later – شما می توانید انتخاب کنید که یک هارد دیسک در wizard را ایجاد کنید و یک دیسک را بعدا اختصاص دهید.

یک هشدار مهم برای گزینه Create a virtual hard disk وجود دارد: در نوع دیسک ایجاد شده هیچ انتخابی ندارید. به صورت پیش فرض Hyper-V دیسک هایی که به طور Dynamic گسترش می یابند را ایجاد می کند، دیسک هایی که thin-provisioned هستند. فضا فقط به مقداری که مورد نیاز است استفاده می شود. با این وجود، در این روش معایبی وجود دارد. درحالیکه Driver استوریج Hyper-V به طور کلی از منابع کارآمد برای بهترین عملکرد استفاده می کند ، بسیاری دیگر ممکن است ترجیح دهند دیسک های thick یا Fixed size در Hyper-V را مورد استفاده قرار دهند. برای انجام این کار، باید گزینه سوم را انتخاب کنید و پس از ایجاد ماشین، یک هارد دیسک Thick مجازی ضمیمه کنید.

گزینه های نصب و راه اندازی

مرحله بعد در Wizard مربوط به بخش installation option می باشد. به این معنی است که شما چگونه می خواهید سیستم عامل مهمان (OS) خود را در ماشین مجازی جدید نصب کنید.

رایج ترین راه انتخاب گزینه Install an operating system from a bootable image file می باشد. شما باید یک فایل ISO از سیستم عامل داشته باشید که در جایی روی سرورتان ذخیره شده باشد. به سادگی با استفاده از دکمه Browse، wizard را به مکان هدایت کنید.

پیشنهادات دیگر برای انتخاب شما Install an operating system later یا Install an operating system from a network-based installation server می باشد.

شما اکنون به خلاصه ای از گزینه های پیکربندی خود دسترسی پیدا کرده اید. هنگامی که روی دکمه Finish کلیک کنید، ماشین شما با توجه به گزینه هایی که مشخص کرده اید ایجاد می شود.

اکنون که پیکربندی و نصب کامل است، می توانید ماشین خود را روشن کنید. به سادگی روی ماشین کلیک راست کرده و ماشین را Start کنید.

شما می توانید با کلیک راست روی ماشین ایجاد شده و انتخاب گزینه Connect به کنسول وصل شوید.

پس از اتصال به کنسول، اکنون باید بتوانیم ماشین خود را بوت کنیم و سیستم عامل را به طور معمول نصب کنیم.

اندیشه ها

ما تمامی گزینه های پیکربندی در دسترس شما را هنگام ایجاد ماشین های جدید در مدیریت Hyper-V پوشش داده ایم. این مقاله دومین سری از چگونگی استفاده از Hyper-V برای مجازی سازی است. ما با اصول اولیه شروع کردیم و در حال پیشرفت به سوی موضوعات پیشرفته تر هستیم.

گام بعدی :

آموزش ایجاد Checkpoint ها در Hyper-V