معرفی VMware Horizon Version 7.6

معرفی  VMware Horizon Version 7.6 :

نسخه 7.4 VMware Horizon در آغاز سال جاری منتشر شد و در حال حاضر VMware نسخه جدیدی از VMware Horizon منتشر کرده است: نسخه 7.6 دارای چندین پیشرفت است که در یاد داشت های منتشر شده مستند شده است و امسال یک سال واقعا فعال برای EUC و VDI بوده است. VMware همچنین VMware User Environment Manager 9.5 و VMware AppVolumes 2.14.2  را منتشر کرده است.

ویژگی های VMware Horizon Version 7.6

  • پشتیبانی از vSphere 6.5 U2
  • اضافه شدن ویژگی جدید در Horizon 7 روی VMware Cloud در AWS
  • قابلیت های جدید در Horizon Client 4.9 : برای اطلاعات در مورد ویژگی های جدید در Horizon Client 4.9، از جمله Horizon Clients Documentation ، HTML Access 4.9 را ببینید.
  • New Horizon Cloud Connector : شما می توانید از VMware Horizon 7 Cloud Connector برای مدیریت اشتراک لایسنس ها به یک گره افقی Cloud Hosted در VMware Horizon Cloud Service استفاده کنید. یک لایسنس مشترک ، نیاز به حفظ، بازیابی، یا وارد کردن دستی کلیدی برای فعال سازی محصول را حذف می کند.
  • قابلیت جدید فوق العاده، از جمله انتقال منطبق با IPv6
  • تغییر مسیر جغرافیایی: در هنگام نصب Horizon Agent روی یک دسکتاپ مجازی یا RDS Host، می توانید گزینه Geolocation Redirection را فعال کنید تا اطلاعات جغرافیایی را از سرویس گیرندگان ویندوز به دسکتاپ مجازی، دسکتاپ منتشر شده یا برنامه های منتشر شده تغییر دهید. این ویژگی همچنین نیاز به Horizon Client 4.9 برای ویندوز دارد.
  • پشتیبانی از GPU جدید : کارتهای گرافیکی NVIDIA V100 و P100 و AMD V340
  • بهبود یافتن Skype for Business
  • ارتقاء در Agent برای VDI لینوکس ، شامل پشتیبانی از Instant-clone برای RHEL 7.1 و نسخه های بعدی

این ویدیو 10 دقیقه ای توسط Hilko Lantinga را در بخش فنی Digital Workspace برای توضیح فنی و ویژگی های VMware Horizon Version 7.6 مشاهده کنید :

اگر قصد دارید محیط خود را ارتقا دهید مطمئن باشید که منابع Horizon 7 Upgrades را خوانده اید، که دستورالعمل هایی برای ارتقا از آخرین نسخه های  (Horizon View 5.3، VMware Horizon™ 6 (with View یا نسخه VMware Horizon 6 نسخه 6.1 یا 6.2 به VMware Horizon 7 را فراهم می کند.

انواع سوئیچ مجازی و نحوه پیکربندی آن ها در Hyper-V (قسمت چهارم)

در خصوص با تکنولوژی مجازی سازی در مقاله قبل آموزش ایجاد Checkpoint ها در Hyper-V را در اختیارتان قرار دادیم در این مقاله قصد داریم درباره ی انواع سوییچ مجازی و نحوه پیکربندی آن ها در Hyper-V صحبت کنیم.

انواع سوییچ مجازی

در ویندوز سرور 2016 همانند نسخه های پیشین، Hyper-V هنوز هم همان سه نوع شبکه را در ایجاد یک سوئیچ مجازی جدید دارد: شبکه External، Internal و Private.

شبکه External هنگامی استفاده می شود که شما می خواهید به ماشین مجازی اجازه دسترسی به شبکه فیزیکی را بدهید. اساسا یک آداپتور شبکه فیزیکی به سوئیچ مجازی اخنصاص داده می شود و Hyper-V کنترل و دسترسی بین ماشین های مجازی که در حال استفاده از شبکه مجازی و آداپتور شبکه روی کامپیوتر Host هستند را به عهده می گیرد.

Hyper-V در ویندوز سرور 2016 پشتیبانی لازم را برای آداپتورهای شبکه Wireless فراهم می کند هنگامی که یک شبکه مجازی External استفاده می شود.

هنگام ایجاد یک شبکه External ، با انتخاب Allow management operating system to share this network adapter می توانید مشخص کنید که آداپتور شبکه External را با کامپیوتر Host به اشتراک بگذارید. اگرچه این گزینه برای محیط های تست و توسعه مناسب است ولی مثالی واضح است برای زمانی که فقط یک آداپتور شبکه فیزیکی وجود دارد ؛ توصیه شده است از یک آداپتور شبکه فیزیکی اختصاصی یا یک آداپتور شبکه مجازی برای کامپیوتر Host ، و یک آداپتور شبکه فیزیکی یا یک آداپتور شبکه مجازی متفاوت در هر شبکه خارجی ، بر اساس نیازهای شبکه های هاست Hyper-V استفاده شود. برای مثال ، برای پشتیبانی از Cluster یا ترافیک Live Migration.

شبکه دوم ، با نام شبکه Internal ، ارتباطات بین تمام ماشین های مجازی را میان خودشان همچون ارتباط با کامپیوتر Host برقرار می کند. این شبکه یک آداپتور شبکه فیزیکی متصل ندارد.  وقتی که ماشین ها نیاز به دسترسی به شبکه Local و محدود دارند این شبکه برای سناریوهای تست و توسعه بسیار رایج است. همچنین یک NIC در پارتیشن Parent ایجاد می کند. به مدیران اجازه پیکربندی شبکه برای دسترسی به ماشین های متصل شده به همان شبکه Internal را می دهد.

شبکه های Private یک آداپتور شبکه فیزیکی ندارند. این شبکه تمام ارتباطات در ماشین های مجازی را محدود می کند. آن ها هنگام استفاده از شبکه Private دسترسی به Host و شبکه فیزیکی ندارند. تنها ترافیک شبکه موجود در یک شبکه Private ،  ترافیک بین ماشین های مجازی آن است.

هنگام افزودن یک سوییچ مجازی برای چندین ماشین مجازی ، ممکن است به حدی از جداسازی بین ماشین ها نیاز داشته باشید. برای مثال ، وقتی شما یک شبکه Internal را برای 20 ماشین مورد استفاده قرار می دهید ، شما می توانید آن ها را در دو گروه 10 تایی از ماشین های مجازی قرار دهید. در یک شبکه فیزیکی ، این به عنوان (Virtual local Area Networks (VLAN شناخته می شود. اگر آداپتور شبکه فیزیکی شما پشتیبانی می کند ، شما می توانید همین کار را از طریق Hyper-V با راه اندازی تمام ماشین های مجازی با همان VLAN ID انجام دهید.

وقتی یک سوییچ مجازی را در یک ماشین مشخص می کنید ، یک ویژگی دیگر وجود داد ، اینکه می توانید یک QoS Policy که به نام مدیریت پهنای باند شناخته می شود را ایجاد کنید. با استفاده از این ویژگی شما می توانید میزان استفاده از شبکه به ازای هر ماشین مجازی را به وسیله ی تنظیمات مقادیر حداکثر و حداقل محدود نمایید به طوری که Hyper-V می تواند مصرف پهنای باند را در زمان رسیدن به محدودیت تعیین شده مسدود نماید. یا برعکس به وسیله ی اضافه کردن یک پهنای باند بالای رزرو شده مطمئن شوید که ماشین شما یک Workload اختصاصی را بر روی شبکه در اختیار دارد.

نحوه پیکربندی سوئیچ مجازی در Hyper-V

مراحل زیر روند ایجاد یک سوئیچ مجازی جدید و راه اندازی تنظیمات معمول آن را پوشش می دهد.

ایجاد سوئیچ مجازی با استفاده از Hyper-V Manager :

  1. برای ایجاد یک سوئیچ مجازی جدید، Hyper-V Manager را باز کرده و در سربرگ Action گزینه Virtual Switch Manager را انتخاب می کنیم.

پس از کلیک روی Virtual Switch Manager، انواع سوئیچ هایی را که می توانید ایجاد کنید نمایش می دهد. بر اساس نیاز، شما می توانید سوئیچ مجازی را انتخاب کنید. نوع سوئیچ مجازی که می خواهید ایجاد کنید را بین سه گزینه External، Internal یا Private انتخاب کنید و بر روی Create Virtual Switch کلیک کنید، همانطور که در تصویر زیر نشان داده شده است:

پیکربندی External Vritual Switch

سوئیچ مجازی External اجازه می دهد تا ماشین های مجازی روی Host به سایر سیستم ها در VLAN یا شبکه سوئیچ استاندارد دسترسی یابند. تصاویر زیر ایجاد شبکه سوئیچ مجازی External در Hyper-V روی ویندوز سرور 2016 را نشان داده است.

برای ایجاد سوییچ مجازی External آن را انتخاب کنید و روی Create Virtual Switch کلیک کنید.

در این قسمت یک نام و توضیحاتی برای سوییچ ایجاد شده انتخاب کرده و روی OK کلیک کنید.

اکنون یک پیام هشدار برای اتصال به یک شبکه ایجاد شده را دریافت خواهید کرد روی yes کلیک کنید.

بعد از انتخاب Yes سوییچ مجازی External جدید در بخش Virtual Switches در نوار سمت چپ ایجاد می شود می توانید روی سوییچ مجازی کلیک کرده و و آن را بررسی کنید.

توجه: برای ایجاد یک سوئیچ External، شما یک کارت شبکه فیزیکی اختصاصی در ماشین Host دارید.

پس از ایجاد سوئیچ External، می توانید در Network Connections کارت شبکه مجازی ایجاد شده را فعال کنید.

پیکربندی ماشین مجازی برای سوییچ External :

به Hyper-V Manager و تب Virtual Machines بروید و ماشین را برای پیکربندی سوئیچ External انتخاب کنید و روی ماشین راست کلیک کرده و سپس به  Settings بروید.

پس از انتخاب Settings ، به بخش Network Adapter بروید. در اینجا می توانید در بخش Virtual Switch ، سوییچ External ایجاد شده را انتخاب کنید.

در حال حاضر آدرس ip ماشین مجازی **.192.168.103 را همانطور که در زیر ذکر شده، پیکربندی کنید. ماشین فیزیکی از قبل به عنوان آدرس IP متفاوت **.192.168.102 پیکربندی شده بود.

در حال حاضر شما می توانید پینگ آدرس IP  External از ماشین مجازی را بگیرید.

پیکربندی سوئیچ Private :

برای ایجاد یک سوئیچ مجازی جدید، Hyper-V Manager را باز کرده و در سربرگ Action گزینه Virtual Switch Manager را انتخاب می کنیم.

پس از کلیک روی Virtual Switch Manager، انواع سوئیچ هایی را که می توانید ایجاد کنید نمایش می دهد. بر اساس نیاز، شما می توانید سوئیچ مجازی را انتخاب کنید. نوع سوئیچ مجازی که می خواهید ایجاد کنید را بین سه گزینه External، Internal یا Private انتخاب کنید و بر روی Create Virtual Switch کلیک کنید، همانطور که در تصویر زیر نشان داده شده است:

Private را انتخاب کنید و بر روی Create Virtual Switch کلیک کنید. شما می توانید نام را تغییر دهید و بر روی ok کلیک کنید.

پیکربندی ماشین مجازی برای سوئیچ Private:

به Hyper-V Manager و تب Virtual Machines بروید و ماشین را برای پیکربندی سوئیچ Private انتخاب کنید و روی ماشین راست کلیک کرده و سپس همان تنظیماتی که برای سوییچ external انجام دادیم اینجا نیز به کار می بریم.

در اینجا دو ماشین مجازی برای پیکربندی Private Switch ایجاد شده ، آدرس IP پیکربندی شده به عنوان 192.168.102.183 و 192.168.102.141 و آدرس ip DNS مورد نیاز نیست. پس از پیکربندی آدرس IP، شما قادر خواهید بود که ip ماشین را ping کنید.

سوئیچ internal :

پس از کلیک روی Virtual Switch Manager، انواع سوئیچ هایی را که میتوانید ایجاد کنید نمایش می دهد. بر اساس نیاز، شما می توانید سوئیچ مجازی را انتخاب کنید. نوع سوئیچ مجازی که میخواهید ایجاد کنید را بین سه گزینه External، Internal یا Private انتخاب کنید و بر روی Create Virtual Switch کلیک کنید، همانطور که در تصویر زیر نشان داده شده است:

در این قسمت یک نام و توضیحاتی برای سوییچ ایجاد شده انتخاب کرده و روی OK کلیک کنید.

وقتی که شما یک سوییچ Internal ایجاد کردید، می توانید آداپتور شبکه را در اتصالات شبکه فیزیکی ماشین ببینید ، همانطور که در زیر نشان داده شده است.

پیکربندی ماشین مجازی برای سوئیچ Internal:

به Hyper-V Manager و تب Virtual Machines بروید و ماشین را برای پیکربندی سوئیچ Internal انتخاب کنید و راست کلیک کرده و به setting رفته و همان تنظیماتی که برای سوییچ های external / Private انجام دادیم اینجا نیز به کار میبریم.

برای سوییچ Internal ما به پیکربندی آدرس IP بر روی هم آداپتور شبکه سوییچ Internal ماشین فیزیکی و هم آداپتور شبکه ماشین مجازی در همان سری از آدرس IP نیاز داریم. سوییچ Internal قادر به Ping کردن آدرس IP ماشین فیزیکی است. همانطور که در تصویر زیر مشاهده می کنید.

Ping از Hyper-V

Ping از ماشین مجازی

پیکربندی از طریق سوییچ  مجازی Hyper-V بسیار ساده و آسان خواهد بود. سوییچ مجازی Hyper-V در سه مد عملیاتی گوناگون قابل استفاده است. ما بر اساس نیازهایمان میتوانیم سوییچ مجازی را انتخاب کنیم.

 

Microsemi راه کارهای Storage Adapter را توسعه داد.

Microsemi راه کارهای Storage Adapter را توسعه داد.

Microsemi اعلام کرد که این خانواده در حال گسترش دادن آداپتورهای Adaptec Smart Storage 12Gbps SAS/SATA با دو قابلیت جدید تر SmartRAID 3162-8i و SmartRAID 3162-8i /e است.

SmartRAID 3162-8i ،با قرار دادن یک خازن فوق العاده روی آداپتور، پشتیبانی هایی را برای محافظت از داده های حافظه Cache ارائه می دهد.

SmartRAID 3162-8i / e به عنوان اولین raid adapter معتبر در صنعت با maxCrypto، کنترل کننده مبتنی بر Encryption ، است .

Cache RAID یک روش نسبتا رایج برای نوشتن داده ها در کش کنترل کننده قبل از دیسک است تا عملکرد را بهبود دهد. در حالی که این یک روش موثر است اما کاهش توان می تواند منجر به از دست دادن تمام داده ها شود. Microsemi با این محافظت از حافظه (Zero Maintenance Cache (ZMCP این مشکل را برطرف می کند. ZMCP دارای یک خازن فوق العاده است که می تواند power رساندن به کنترل کننده را ادامه دهد تا در صورت از دست دادن power ، در زمان لازم اطلاعات را به دیسک منتقل کند.  SmartRAID 3162-8i جدید با نسل ششم ZMCP همراه است که مدار پشتیبان Cache، حافظه فلش NAND و خازن فوق العاده ی قابل جایگزین ، همه را بر روی آداپتور خود ادغام می کند. داشتن ظرفیت در آداپتور می تواند فضای ارزشمندی در سرور را ذخیره کند.

با تغییر چشم اندازهای امنیتی و مقررات، شرکت ها نیازمند ابزارهای جدید برای محافظت از داده ها هستند در عین حال که انعطاف پذیری کافی برای دستیابی به نیازمندی ها را دارند. آداپتور جدید SmartRAID 3162-8i   راهکار maxCrypto CBE را به کار می بندد. این به مشتریان مراکز داده اجازه انتخاب رمزگذاری 256 بیت (XTS – Standard Encryption Standard (AES را برای هر logical volume با حداکثر کارایی می دهد که توسط SmartRAID 3162-8i /e مدیریت می شود.

ویژگی ها عبارتند از :

اتصال هشت lane از PCIe Gen 3 به Host

هشت پورت internal متصل به درایو های 12 Gbps SAS یا 6Gbps SATA ، به طور مستقیم یا از طریق یک SAS expander، با اتصال دهنده های با کیفیت بالا  SFF-8643 miniSAS.

2GB of DDR4 2100 MHz

حداکثر تا 1.45 میلیون IOPs در RAID0 4KB

پشتیبانی سخت افزار RAID برای سطوح  0/1/5/6/10/50/60/1 ADM/10 ADM

maxCache 4.0 با حداکثر 2TB کش SSD

ادغام با زنجیره ابزار Microsemi Adaptec، از جمله رابط کاربر گرافیکی MaxView Storage Manager (GUI)، ARCCONF، تنظیمات UEFI BIOS و maxView Event Monitor

دسترسی

Microsemi’s Unified Smart Storage Stack ، و همچنین نسل چهارم SmartRAID 3100، SmartHBA 2100 و خانواده محصولات SmartHBA 2100 and HBA 1100 series اکنون در دسترس هستند.

 

ایجاد ماشین مجازی در hyper-v ویندوز سرور 2016 (قسمت دوم)

نحوه ایجاد و پیکربندی ماشین مجازی در Hyper-V ویندوز سرور 2016

در مقاله قبل مقدمه ای از Hyper-V را در اختیارتان قرار دادیم. در این مقاله قصد داریم درباره ی راه اندازی Hyper-V در ویندوز سرور 2016 صحبت کنیم که شامل نصب، مدیریت، تنظیمات ذخیره سازی، پیکربندی شبکه و مدیریت از راه دور است. امتیاز راه اندازی و نصب Hyper-V در ویندوز سرور 2016 این است که میزبان ، ماشین های مجازی می باشند. بنابراین، بیایید بررسی کنیم که چگونه ماشین ها را در Hyper-V از ویندوز سرور 2016 ایجاد و پیکربندی کنیم.

ایجاد یک ماشین جدید :

ابتدا، شما باید از  Hyper-V Manager برای اتصال به میزبان Hyper-V استفاده کنید. Hyper-V Manager شامل ابزار Remote Server Administration Tools ( RSAT ؛ دانلود جداگانه ) برای سیستم عامل های کلاینت مانند ویندوز 10 ، یا در بخش Server Manager شامل Install Features از ویندوز سرور 2016 می باشد.

ابتدا به Hyper-V Manager بروید.

برای شروع، بر روی میزبان Hyper-V خود کلیک راست کرده و New> VM را انتخاب کنید.

در این قسمت ، Wizard مربوط به New Virtual Machine راه اندازی می شود.

پیکربندی را با انتخاب یک نام برای ماشین شروع کنید.

Generation های مختلف ماشین های مجازی

در مرحله بعد از شما خواسته می شود تا نوع Generation ماشین مجازی خود را انتخاب کنید. در اینجا شما دو انتخاب دارید:

Generation 1 و Generation 2 . اما این دو چه تفاوت هایی دارند؟

برای شروع، ماشین های مجازی Generation 2 تنها با Hyper-V 2012 R2 و بالاتر سازگار است. همچنین ویندوز سرور 2012 / ویندوز 8 64 بیتی و بالاتر با Generation 2 پشتیبانی می شود. بنابراین هیچ نسخه 32 بیتی از این سیستم عامل ها کار نخواهند کرد. در حقیقت، اگر یک ماشین مجازی از نوع Generation 2 ایجاد کنید و سعی کنید بوت از یک ISO  سیستم عامل 32 بیتی ایجاد کنید ، به سادگی به شما یک ارور می دهد که هیچ مدیایی برای boot نمی تواند پیدا کند. همچنین مایکروسافت در حال پشتیبانی از ماشین های Generation 2 با لینوکس است. در حال حاضر چون تمام سیستم عامل ها توسط Generation 2 پشتیبانی نمی شوند مطمئن شوید که متناسب با نیاز خود Generation ماشین ها را انتخاب می کنید. ملاحظه دیگری نیز وجود دارد: برای کسانی که در فکر انتقال یک ماشین مجازی Hyper-V از پیش ساخته شده به Azure هستند، Gneration 2 آن را پشتیبانی نمی کند.

برای سازگاری بیشتر از جمله انتقال به Azure، ماشین ها باید از نوع Generation 1 انتخاب شوند. اگر هیچ کدام از محدودیت های ذکر شده درست نیست و شما می خواهید از ویژگی هایی مانند بوت امن UEFI استفاده کنید، Generation 2 انتخاب برتر خواهد بود.

هنگامی که یک ماشین ایجاد می شود، شما نمی توانید Generation را تغییر دهید. اطمینان حاصل کنید که قبل از شروع، Generation مناسب را انتخاب کرده اید.

مدیریت حافظه در Hyper –V :

بخش بعدی پیکربندی جایی است که می توانیم حافظه را اختصاص دهیم (Assign Memory). مدیریت حافظه در Hyper-V گزینه ای با نام Memory Dynamic دارد ؛ شما می توانید یک Checkbox را مشاهده کنید که می تواند برای فعال کردن ویژگی Dynamic Memory در این مرحله انتخاب شود. اگر شما این گزینه را فعال کنید، Hyper-V با سیستم عامل ماشین مهمان در مدیریت حافظه سیستم عامل مهمان همکاری می کند.

با استفاده از ویژگی ” hot add “، Hyper-V حافظه سیستم عامل مهمان را گسترش می دهد زیرا request های مهمان در حافظه افزایش می یابد. Dynamic Memory کمک می کند تا به طور پویا و به طور خودکار RAM را بین ماشین های در حال اجرا تقسیم کند، مجددا حافظه را بر اساس تغییرات خواسته های منابع خود تقسیم می کند. این کمک می کند تا به طور موثرتری از منابع حافظه در هاست Hyper-V و نیز تراکم بیشتر ماشین استفاده شود.

هنگامی که شما انتخاب می کنید از Dynamic Memory برای ماشین مجازی خود استفاده کنید ، می توانید حداقل و حداکثر مقدار RAM را به صورت Dynamic به ماشین مجازی اختصاص داده شده، تنظیم کنید.

پیکربندی شبکه

گام بعدی در پیکربندی ماشین ما، پیکربندی شبکه است. برای اینکه یک ماشین مجازی خاص اتصال به شبکه داشته باشد، باید یک سوئیچ مجازی که متصل است، پیوست کنید. شما همچنین می توانید ماشین را در وضعیت disconnect قرار دهید؛ اتصال به یک شبکه در تکمیل پیکربندی ماشین مجازی مورد نیاز نیست. در این مثال ما ماشین را به ExternalSwitch متصل می کنیم که یک سوئیچ مجازی است که با شبکه LAN متصل است.

پیکربندی هارد دیسک

گام بعدی پیکربندی هارد دیسک است که به ماشین مجازی شما اختصاص داده شده است. سه گزینه وجود دارد که شما می توانید انتخاب کنید :

  • اگر شما گزینه “Create a virtual hard disk” را انتخاب کنید ، در واقع شما در حال ایجاد یک VHDX دیسک روی Hyper-V هاست می باشید. شما می توانید اندازه دیسک را تنظیم کنید. این مقدار در Wizard به صورت پیش فرض 127 گیگابایت است که به آسانی قابل تغییر است.
  • گزینه Use an existing virtual hard disk ، شما می توانید پیکربندی جدید ماشین خود را به یک دیسک مجازی موجود اضافه کنید. شاید شما بیش از یک فایل VHDX کپی کنید که می خواهید با پیکربندی جدید ماشین استفاده کنید. با این گزینه می توانید در Wizard به فایل VHDX مراجعه کنید.
  • با گزینه سوم – Attach a virtual hard disk later – شما می توانید انتخاب کنید که یک هارد دیسک در wizard را ایجاد کنید و یک دیسک را بعدا اختصاص دهید.

یک هشدار مهم برای گزینه Create a virtual hard disk وجود دارد: در نوع دیسک ایجاد شده هیچ انتخابی ندارید. به صورت پیش فرض Hyper-V دیسک هایی که به طور Dynamic گسترش می یابند را ایجاد می کند، دیسک هایی که thin-provisioned هستند. فضا فقط به مقداری که مورد نیاز است استفاده می شود. با این وجود، در این روش معایبی وجود دارد. درحالیکه Driver استوریج Hyper-V به طور کلی از منابع کارآمد برای بهترین عملکرد استفاده می کند ، بسیاری دیگر ممکن است ترجیح دهند دیسک های thick یا Fixed size در Hyper-V را مورد استفاده قرار دهند. برای انجام این کار، باید گزینه سوم را انتخاب کنید و پس از ایجاد ماشین، یک هارد دیسک Thick مجازی ضمیمه کنید.

گزینه های نصب و راه اندازی

مرحله بعد در Wizard مربوط به بخش installation option می باشد. به این معنی است که شما چگونه می خواهید سیستم عامل مهمان (OS) خود را در ماشین مجازی جدید نصب کنید.

رایج ترین راه انتخاب گزینه Install an operating system from a bootable image file می باشد. شما باید یک فایل ISO از سیستم عامل داشته باشید که در جایی روی سرورتان ذخیره شده باشد. به سادگی با استفاده از دکمه Browse، wizard را به مکان هدایت کنید.

پیشنهادات دیگر برای انتخاب شما Install an operating system later یا Install an operating system from a network-based installation server می باشد.

شما اکنون به خلاصه ای از گزینه های پیکربندی خود دسترسی پیدا کرده اید. هنگامی که روی دکمه Finish کلیک کنید، ماشین شما با توجه به گزینه هایی که مشخص کرده اید ایجاد می شود.

اکنون که پیکربندی و نصب کامل است، می توانید ماشین خود را روشن کنید. به سادگی روی ماشین کلیک راست کرده و ماشین را Start کنید.

شما می توانید با کلیک راست روی ماشین ایجاد شده و انتخاب گزینه Connect به کنسول وصل شوید.

پس از اتصال به کنسول، اکنون باید بتوانیم ماشین خود را بوت کنیم و سیستم عامل را به طور معمول نصب کنیم.

اندیشه ها

ما تمامی گزینه های پیکربندی در دسترس شما را هنگام ایجاد ماشین های جدید در مدیریت Hyper-V پوشش داده ایم. این مقاله دومین سری از چگونگی استفاده از Hyper-V برای مجازی سازی است. ما با اصول اولیه شروع کردیم و در حال پیشرفت به سوی موضوعات پیشرفته تر هستیم.

گام بعدی :

آموزش ایجاد Checkpoint ها در Hyper-V